اگر در فیسبوک همه چیز را لایک کنید چه اتفاقی می‌افتد؟


252609-1qUoEy1407278493


اندی وارهول جمله‌ی بسیار معروفی دارد که شاید به گوشتان خورده باشد: “به نظر من همه باید همدیگر را دوست داشته باشند” این جمله از مصاحبه مفصل او با مجله اخبار هنر برداشته شده. دیدگاه‌های وارهول در این مصاحبه، تا حد زیادی بیانگر رفتار ما در شبکه‌های اجتماعی است.

وارهول: […] قیافه‌ی و رفتارهای مردم شبیه به هم شده و ما بیشتر و بیشتر داریم به هم نزدیک میشویم. من فکر میکنم همه باید تبدیل به ماشین شوند. به نظر من همه باید همدیگر را دوست داشته باشند.

اخبار هنر: آیا هنر پاپ راجع به همین موضوع است؟

وارهول:‌ آره.هنر پاپ دوست داشتن چیزهای مختلفه.

اخبار هنر: آیا دوست داشتن چیزهای مختلف باعث میشه که ما تبدیل به ماشین بشیم؟

وارهول: آره. چون یک کار ثابتی را هر بار تکرار میکنیم. ما بارها و بارها این فرآیند را طی میکنیم.

لایک‌ها، ابزارهای جدید موفقیتند. همه‌ی ما با پست‌های “فیسبوک بابت هر لایک ده سنت به این کودک فلج پرداخت میکند” یا “اگر سیب را دوست داری لایک کن، اگر دوست نداری با ذکر دلیل کامنت بذار” مواجه شده‌ایم و میدانیم که ادمین‌های فیسبوکی تا چه حد تشنه‌ی لایک‌ هستند. لایک، علاوه بر اینکه حس اعتماد به نفس و پذیرش اجتماعی در ما ایجاد میکند، متغیری است که صاحبان کسب و کارها برای تحلیل کردن کمپین‌های تبلیغاتی‌شان به آن رجوع میکنند. تجارت لایک تبدیل به یک بیزنس تمام عیار شده که سالیانه چند صد میلیون دلار گردش مالی دارد.
فیسبوک از الگوریتم‌های بسیار پیچیده‌ای استفاده میکند که با استفاده از سوابق شما در لایک زدن، پست‌هایی که احتمال میدهد دوست داشته باشید را در فید اخبارتان نمایش میدهد. حالا اگر مطابق نظر اندی وارهول، همه چیز را دوست داشته باشید چه اتفاقی میفتد؟
نویسنده سایت Wired  به مدت دو روز هرچیزی را که فیسبوک برایش فرستاده است لایک کرده تا شما مجبور نشوید چنین آزمایشی انجام دهید! ادامه‌ی داستان را از زبان خودش میخوانیم:

“به مدت دو روز هرچیزی را که فیسبوک برایم میفرستاد لایک میکردم. آگاهانه تصمیم گرفتم سوار کشتیِ لایک کردن همه چیز شوم و ببینم این آزمایش کوچک من، روی چیزهایی که فیسبوک نشانم میدهد چه نتیجه‌ای دارد. در این مرحله، هیچ تصوری از نتیجه‌ی آزمایشم نداشتم.نمیدانستم چند وقت میتوانم همه چیز را دوست داشته باشم (فقط دو روز!) و نمیدانستم که چه چیزی قرار است یاد بگیرم (احتمالا هیچ چیز)
فید اخبار فیسبوک صرفا یک دنباله از پست‌هایی که دوستانتان ارسال میکنند نیست، هرچیزی که در نیوز فید شما وجود دارد توسط فرمول‌های پیچیده‌ی فیسبوک و با توجه به تمام کارهایی که زمان ساختن پروفایلتان در این شبکه اجتماعی انجام داده‌اید، انتخاب میشود و محتوای نیوز فید هرکسی،منحصرا برایش شخصی سازی میشود. میخواستم ببینم اگر هربار که یکی از روبات‌های فیسبوک عکس یا فیلم یا خبری را برای من انتخاب میکرد، با لایک کردن تشویقش کنم، تجربه‌ی کار کردن با فیسبوک چقدر متفاوت میشود. همچنین تصمیم گرفتم که لایک زدن را تنها به خودِ فیسبوک محدود کنم چون کلیک کردن روی تمام دکمه‌های لایکی که در سایت‌های مختلف وجود دارند غیرممکن است. نتیجه پیش‌بینی ناپذیر بود!
اولین چیزی که لایک کردم Living Social بود. دو پست که دوستانم ارسال کرده بودند را لایک کردم. تا اینجا زیاد بد نبوده. چهارمین چیزی که سر راهم قرار گرفت را دوست نداشتم. یک جوک احمقانه. مهم نیست.لایکش میکنم.
مشکل بعدی پست‌های مرتبطی است که فیسبوک بعد از لایک کردن هرچیزی نشانم میداد. فرض کنید مقاله‌ای در مورد اصلاح ژنتیکی گاو‌ها را لایک کرده‌اید. فیسبوک فورا چهار آیتم دیگر مرتبط با گاو‌ها پیش رویتان میگذارد. آن چهارتا را که لایک کنید، چهارتای دیگر ظاهر میشوند. اگر مثل من تصمیم بگیرید همه چیز را لایک کنید وارد یک چرخه‌ی معیوب میشوید که تا ابد  داستان‌هایی در مورد گاو‌ها را نشانتان میدهد. قانون جدید: فقط چهار پست‌ مرتبطی که اول از همه ظاهر میشوند را لایک میکنم. نه بیشتر و نه کمتر.
یک ساعت گذشت و در همین مدت کوتاه، نیوزفیدم کاملا تغییر کرده بود! دیگر خبری از پست‌های دوستانم نبود و فید پر از پیغام‌های تبلیغاتی برند‌های مختلف شده بود.
اواسط روز بود که متوجه یک الگوی مشخص شدم:

• جمله‌ای که یک خبر بحث برانگیز را بازگو می‌کند.
•  جمله‌ای که توضیح میدهد چرا فلان محصول خوب و متفاوت است.
• درخواست کنش از مخاطبان.معمولا یک جمله‌ی سوالی.

به محض اینکه متوجه این الگو شدم همه جا میدیدمش. از BuzzFeed گرفته تا San Francisco Chronicle همه از این تاکیک استفاده میکنند. این شیوه در واقع تله‌ای است برای جلب توجه کاربرها و ماکسیمم کردن تعاملشان با پیج (لایک، کامنت، اشتراک گذاری)
هرچه بیشتر لایک میکردم، مطالب و خبرهای مربوط به دوستانم کمتر، و تبلیغات شرکت‌های مختلف بیشتر نشانم داده میشد. روبات‌های فیسبوک به این نتیجه رسیده بودند که راه مناسب برای از بین نرفتن تمرکزم، حذف کردن پست‌های دوستانم و جایگزین کردنشان با لینک‌ها و تبلیغاتی بود که ربات‌های شرکت‌های دیگر منتشر کرده بودند.
روز اول تمام شد. صبح روز بعد حتا از فکر نزدیک شدن به فیسبوک هم وحشت‌زده میشدم. تبدیل به آتش فشانی از خشم شده بودم که آماده‌ی فوران بود.

Screen-Shot-2014-08-08-at-10.34.17-AM-660x619

  انتظار هر نوع تغییری در محتوای فیدم را داشتم، چیزی که تا حدی شگفت زده‌ام کرد، تاثیر رفتارم روی فید دوستانم بود. فکر میکردم با افزایش تصاعدی لایک‌هایی که میزدم، الگوریتم‌های فیسبوک فعالیتم را کمتر به دوستانم گزارش دهند در حالی که همزمان با تبدیل شدن فید من به جولانگاه برند‌ها و خبرگزاری‌ها، روبات‌های وظیفه‌شناس فیسبوک گزارش تک‌تک لایک‌هایی که میزدم را به دوستان و دنبال کنندگانم میدادند. بعد از ظهرِ روز اول، یکی از دوستانم تماس گرفت و پرسید آیا هک شدی؟ یکی دیگر از دوستانم گفت تمام فیدش پر از مقاله‌هایی شده که من لایک کرده بودم. از چند نفر دیگرهم شنیدم که فعالیت عجیب و غریبم، در فیدهای آن‌ها منعکس شده. حتا از فیسبوک ایمیلی دریافت کردم که در مورد فعالیت غیر طبیعی حساب کاربری‌ام هشدار داده بود.
روز دوم فهمیدم که دیگر توانایی ادامه دادن این آزمایش را ندارم. سعی کردم از طریق Activity Log آیتم‌هایی که لایک کرده بودم را بشمارم اما خیلی زود متوجه غیرممکن بودن این کار شدم. بیشتر از هزار صفحه‌ی جدید لایک کرده بودم که مطالبشان پیش‌پا افتاده و حتا نفرت انگیز بودند. با دوست داشتن هرچیزی که میدیدم، فیسبوک را تبدیل به جایی کرده بودم که هیچ چیزش را دوست نداشتم.

(3)(0)

ارسال نظر

*