Mars One، جهش بزرگ بعدی بشر


Giant-Leap-for-Mankind


Bas Lansdorp   مدیرعامل و یکی از مؤسسین Mars One – مرد بسیار بلندپروازی است و رویاهایی از جنس داستان‌های علمی – تخیلی دارد. او نه تنها قصد دارد در سال ۲۰۲۵ انسان‌ها را به مریخ بفرستد، بلکه می‌خواهد در مریخ بمانند و یک مستعمره‌ی خودکفا بنا کنند و قرار است منابع مالی این پروژه را از طریق پخش تلویزیونی همه‌ی مراحل ماموریت تامین کند: از تمرینات پیش از آغاز تا زندگی روزمره در سیاره‌ی سرخ – البته تا جایی که مستعمره‌نشینان اجازه دهند چون به هر حال اختیار این موضوع در دست آن‌هاست.ساخت مستعمره‌ای برای زندگی انسان‌ها در مریخ بیشتر از آن که کار سختی باشد، از اساس غیرممکن به نظر می‌رسد. اما همان‌طور که باز لنزدراپ توضیح می‌دهد، فن‌آوری‌هایی که به موفقیت پروژه‌ی Mars One کمک می‌کنند، پیش از این ساخته شده‌اند و به همین دلیل این هدف آن‌قدر که در نگاه اول به نظر می‌رسد هم دور از انتظار نیست. البته این پروژه چندان ساده هم نیست که مثلاً راکتی را به سمت مریخ پرتاب کنیم و امیدوار باشیم اتفاق بدی نیفتد. فرود اولین کاوشگر Mars One برای سال ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شده و دو سال بعد مریخ‌نوردی جست‌وجوی خود را برای یافتن نقاط مناسب ساخت مستعمره‌ها آغاز می‌کند. در سال ۲۰۲۲ سیستم‌های لازم برای بقای حیات و دیگر تجهیزات مورد نیاز قبل از سفر نخستین انسان – که برای ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده است – به مریخ ارسال خواهند شد.

گرچه چنین کاری در نظر اول انجام‌شدنی به نظر می‌رسد اما با توجه به میزان سرمایه‌ی مورد نیاز، اصلاً چرا باید زحمت چنین کاری را به خود بدهیم؟ پاسخ این سئوال از نظر لنزدراپ بسیار ساده است: «به خاطر پیشرفت». او می‌گوید دلیل موفقیت نوع بشر این بوده است که ما قادر به گسترش افق‌هایمان بوده‌ایم و پروژه‌ی Mars One هم تنها دلیل تازه‌ای برای برآوردن نیازمان به اکتشاف است. او همچنین امیدوار است که این ماجراجویی بهانه‌ای باشد برای اتحاد جهان و همه را برای «رسیدن به یک هدف مشترک» گرد هم آورد. شاید فرستادن انسان‌ها به مریخ باعث شود بچه‌ها به جای «ستاره‌ی موسیقی پاپ» شدن، دوباره رویای فضانورد شدن داشته باشند؛ و از طریق پخش تلویزیونی سفر نخستین مستعمره‌نشینان خارج از زمین ما هم بتوانیم در کنار آن‌ها زندگی کنیم. «این کار به معنای واقعی کلمه جهش بلند بعدی برای بشریت خواهد بود».

به گفته‌ی لنزدراپ بزرگ‌ترین مانع سر راه موفقیت Mars One، نه فن‌آوری‌های مورد نیاز بلکه یافتن افراد مناسب برای این کار است. به هر حال این سفری بی بازگشت است و وضعیت تیم باید به گونه‌ای باشد که به این مستعمره شانس شکوفایی بدهد. افرادی که در نهایت انتخاب شده و طی دهه‌ی آینده آموزش خواهند دید، پیش از سفر به فضا باید بتوانند از پس آزمون‌هایی دشوار برآیند. بخشی از آموزش آن‌ها شامل زندگی در یک شبه مستعمره است، و این که چطور بدون هیچ گونه پشتیبانی با مشکلاتی که به طور مصنوعی سر راهشان قرار داده خواهد شد رو به رو می‌شوند. یکی از این مشکلات که ظاهراً از لحاظ روانشناختی دشوارترینشان هم باشد، رویارویی افراد با دستشویی خرابی است که بو می‌دهد.

منبع


 

(3)(0)

ارسال نظر

*